เมื่อมองไปที่อุตสาหกรรมยานยนต์ในระดับสากล บริษัทยานยนต์ยักษ์ใหญ่ นิกเกิล ต้องรับมือกับวิกฤตที่ซับซ้อน ที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำไรสุทธิของบริษัท การวางแผนการผลิตรถยนต์ไฟฟ้า (EV) กลายเป็นเรื่องที่ทำได้ยากขึ้น คล้ายกับการวางแผนการผลิตสินค้าที่มีต้นทุนไม่คงที่ ความผันผวนของราคาอลูมิเนียม คือปัจจัยหลักที่จะตัดสินว่าบริษัทจะมีกำไรหรือขาดทุน
ผู้ผลิตรถยนต์ต้นแบบหรือ OEM ในภูมิภาคอเมริกาเหนือ กำลังถูกบีบจากทุกทิศทาง จากความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ การหันมาผลิตรถยนต์ไฟฟ้า สร้างภาระในการจัดซื้อโคบอลต์และแมงกานีส ซึ่งราคาในตลาดโลกเปลี่ยนไปตามสถานการณ์การเมือง
ค่ายรถยนต์ส่วนใหญ่พยายามลดการพึ่งพาห่วงโซ่อุปทานโลก เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการขนส่งทางทะเล แต่ความเป็นจริงกลับพิสูจน์ว่านี่คือการแลกปัญหาหนึ่งกับอีกปัญหาหนึ่ง อุปทานที่ตึงตัวในภูมิภาคส่งผลให้ราคาสูงกว่าตลาดโลก
การกระจุกตัวของการจัดซื้อในภูมิภาคเดียว ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลงนโยบายภายใน เหมือนกับที่นักวิเคราะห์กล่าวว่า "แทนที่จะกลัวคลื่นในมหาสมุทร กลับต้องมากลัวน้ำในบ่อแทน"
สถานการณ์การจัดซื้อโลหะในปัจจุบัน ได้รับผลกระทบอย่างหนักจากภาษีนำเข้าตามมาตรา 232 ส่งผลให้ราคาเหล็กภายในประเทศสูงกว่าราคาในยุโรปและจีนอย่างชัดเจน
ผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่อย่าง Nucor เตรียมเพิ่มปริมาณการขายในปี 2026 เพื่อตอบโจทย์นโยบายการดึงการผลิตกลับสู่สหรัฐฯ เช่นการย้ายฐานการผลิต Buick Envision ซึ่งต้องใช้เหล็กและอลูมิเนียมปริมาณมหาศาล
การรักษากำไรสุทธิของบริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่ ไม่ได้วัดกันที่จำนวนรถยนต์ที่ผลิตได้ แต่คือการบริหารความเสี่ยงที่ครอบคลุมทุกมิติ บริษัทที่สามารถสร้างพันธมิตรที่แข็งแกร่งกับซัพพลายเออร์ จะสามารถสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขัน
ท้ายที่สุดนี้ การศึกษาความเคลื่อนไหวของตลาดวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด คือพื้นฐานของการทำธุรกิจที่ฉลาด